Wij wonen alweer bijna een jaar in het zuid-oostelijk puntje van de Franse Ardennen. Wat kan het leven toch een rare wending nemen. Ik heb al eens een jaar in Parijs gewoond en dat is niet leuk geweest en sindsdien is mijn kijk op Frankrijk altijd door die ervaring fel gekleurd gebleven. De fransen zijn onverschillig, ongeinteresseerd, afstandelijk, hautain... Ik had altijd een lange lijst van eigenschappen paraat voor wat ik typisch frans noemde.
Twee jaar geleden gingen we op bezoek bij kennissen die naar de Ardennen waren verhuisd. Tot vlak voor vertrek heb ik tot mijn schaamte niet anders geweten dan dat de Ardennen in België ligt en ik was dan ook verrast te horen dat we naar noord Frankrijk gingen. Waarom zijn ze tussen die saaie en eindeloze graanvelden van noord Frankrijk gaan wonen? Als je naar Frankrijk gaat dan rij je toch zo hard mogelijk door tot ver voorbij Parijs?
In Givet net over de franse grens dronken we koffie op een terrasje en wandelden we even langs de rivier. Ik kreeg een heerlijk blij vakantiegevoel en besloot dat we zeker nog eens terug moesten gaan naar dit leuke stadje als we meer tijd zouden hebben. Het was nog 1,5 uur rijden naar onze kennissen en onderweg genoot ik van het prachtige heuvellandschap afgewisseld door uitgestrekte bossen. Zij hadden een grote boerderij gekocht met vrij uitzicht over het dal. Er moest nog veel aan opgeknapt worden, maar ze waren vol plannen en ze vertelden zulke leuke verhalen. Op weg naar huis kon ik enkel zuchten “goh, dat zou ik ook wel willen!”
De volgende dag zat mijn man al op internet het huizenaanbod te bekijken. De huizenprijzen vielen ons tegen en ook van het plaatje van de huizen werd je niet veel wijzer. De franse makelaars werken als cowboys in het wilde westen en schuwen geen enkele praktijk om elkaars klanten en huizen af te snoepen en doen daarom heel geheimzinnig over hun aanbod. Daarnaast zijn er ook veel te veel makelaars en dan heb je ook nog de notaris die actief is op de huizenmarkt. De fransen maken zich kennelijk niet druk over belangenverstrengeling.
Kortom er zat ons niets anders op dan weer terug te gaan en persoonlijk een makelaarskantoor binnen te stappen. Gelukkig wisten onze kennissen een degelijke makelaar en hadden we al snel een aantal bezichtingen op het programma staan. Spannend!! Pas op het allerlaatste moment onthult de makelaar waar het object ligt en heb je soms nog steeds niet meer gezien dan een plaatje van bijvoorbeeld een keuken of tuin met een omschrijving van het huis. De makelaar rijdt voor je uit (hard!) en omdat hij meestal een groot gebied bestrijkt, kan dat best wel even duren voordat je er bent. Meestal ben je door al die landweggetjes al snel kwijt waar je precies op de kaart bent. Soms stopt hij voor een pand waar je al direct van zegt: “rij maar door”, maar soms maakt je hart een sprongetje.
Helaas zijn de fransen niet zuinig op hun erfgoed. Als ze wat geld hebben, willen ze van die “oude rommel” af en plastic schrootjes, liefst met een gouden randje, worden dan ook enthousiast op mooie vakwerkmuren getimmerd. Vandaar dat we in enkele maanden tijd wel 22 huizen hadden gezien en het gebied waarin we wilden wonen steeds groter werd. We zochten namelijk een huis waaraan geen structurele verbouwingen meer nodig zijn. We kwamen ook nog eens flink onder druk te staan, omdat ons huis bij de eerste bezichtiging direct was verkocht. Menig nachtje heb ik me in bed liggen afvragen waaraan we in hemelsnaam waren begonnen. Iedereen die van onze plannen hoorden, reageerden enthousiast en hadden het zelf ook graag willen doen, maar dan kwamen er prompt een aantal “maren” waarom ze het dus niet deden. En juist die “maren” kunnen ’s nachts zo door je hoofd gaan spoken!
Uiteindelijk zijn we weer eens langs de makelaar van onze kennissen gegaan en hem verteld van een huis dat op internet er zo leuk uitzag, maar dat geadverteerd stond bij een makelaar waarmee wij beslist geen zaken wilden doen. Helaas kende hij het huis niet. Tot onze verrassing belde hij ons een aantal dagen later op. Hij had een bezichtiging voor ons geregeld. Wat bleek, hij was de volgende dag - op zondag - in de auto gestapt en gaan rondtoeren en had bij toeval het huis gevonden, aangebeld en de eigenaar een bezichtiging afgedwongen! We zijn onmiddellijk in de auto gesprongen en toen we achter de makelaar aan door een schitterende omgeving naar het dorp toe reden, moesten we steeds harder naar elkaar glimlachen. Toen we voor het huis stil hielden, keken we elkaar aan met dezelfde gedachte “We hebben ons huis gevonden!”.
Marie
Ook al heeft het alom bekende liedje ‘Le printemps’ van Michel Fugain een heel hoog flower-power-gehalte, het is gewoon waar dat het voorjaar een hoop nieuwe energie losmaakt. Veel mensen zijn na de winter ongeduldig en kunnen niet wachten met het werk in de tuin. Spitten, zaaien, poten, snoeien en andere werkzaamheden zijn activiteiten die de ‘tuinspieren’ weer gaan activeren.
