Met mijn bevalling in zicht, heb ik ons huis in Noord-Frankrijk verruild voor ons appartement in Nederland. Wat was dat wennen in het begin ...
Overal geluiden (ambulance, politiewagens, buren, auto's, motoren enz)
Overal licht (de straatlantaarns branden hier de hele nacht!)
Op straat iemand vriendelijk gedag zeggen, lijkt een doodzonde. Men kijkt me aan als of ik gek ben of een blik van ... 'moet ik jou ergens van kennen?'
En als we 's avonds met de auto zijn weggeweest, moeten we 20 minuten door de wijk rijden op zoek naar een parkeerplekje
Maar inmiddels zie ik de voordelen ook wel weer van wonen in de grote stad...
Als je 's avonds over straat loopt, zijn de gordijnen overal nog open en kan ik ongegeneerd naar binnen gluren in de Nederlandse huiskamers.
Om boodschappen te doen hoef ik geen 45 minuten te rijden naar Verdun, want ik waggel in slechts 5 minuten naar de supermarkt. En als ik dan toch iets vergeten ben (wat vrij regelmatig gebeurt sinds mijn zwangerschapsdementie), waggel ik er gewoon nog een keer terug. Ook kan ik tussen 12.00 uur en 15.00 uur gewoon boodschappen doen, want alle winkels zijn open. Ja, zelfs kantoren kan ik gewoon bellen op dit tijdstip, ze zijn niet aan het lunchen.
Ik kan mijn parkeervaardigheden weer eens testen en uh, al zeg ik het zelf .. wat ben ik goed in het parkeren in kleine parkeerplekjes!
Maar weet je wat nu vooral zo leuk is aan wonen Nederland? Dat ik nu het idee heb dat ik op vakantie woon en als we straks weer naar Frankrijk gaan, dat óók weer als wonen op vakantie voelt!
Deze column is eerder verschenen op www.songerie.com
Ook al heeft het alom bekende liedje ‘Le printemps’ van Michel Fugain een heel hoog flower-power-gehalte, het is gewoon waar dat het voorjaar een hoop nieuwe energie losmaakt. Veel mensen zijn na de winter ongeduldig en kunnen niet wachten met het werk in de tuin. Spitten, zaaien, poten, snoeien en andere werkzaamheden zijn activiteiten die de ‘tuinspieren’ weer gaan activeren.
