We begroeten elkaar in de Ardennen met 4 kussen. Hieraan valt niet te ontsnappen. Zo kus je al mensen waar je nog maar nauwelijks een frans woord mee hebt gewisseld, begeleid door een gemompeld “Ça va?”. Je moet daarna natuurlijk niet gaan uitwijden over je ziektes of andere narigheden, de vraag is maar voor de aardigheid. Enkel je hand uitsteken wordt daarentegen algauw weer opgevat van “ik ken je, maar blijf op afstand!” Ik heb al eens een onthutst gezicht voor me gezien toen ik enkel een handje gaf; het niveau van de begroeting weer eens verkeerd ingeschat.Bij degenen die je al redelijk goed kent, mag je de begroeting terugbrengen tot twee kussen, maar regelmatig vindt de andere partij dat er toch doorgekust moet worden tot vier en dan wordt het ineens zo’n rommelig geheel. Pff, ik heb nog steeds niet begrepen waar de overgang van vier naar twee nou precies ligt. Je kunt geen afwachtende houding aannemen want het kussen doe je toch met een zeker enthousiasme. Ik voel me dan ook af-en-toe een domme kuskluns.
De fransen stellen beleefdheid zeer op prijs. Het is bijvoorbeeld niet voldoende om vriendelijk “Bonjour!” te roepen, je moet ook het geslacht van de aangeroepene erbij vermelden, dus: “Bonjour monsieur!” of “Bonjour madame!”. Goed opletten, je kunt het soms flink mis hebben. Ik stam uit een tijdperk waarin respect en beleefdheid min of meer in onbruik raakte, dus ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik niet beleefd genoeg bonjour. Helemaal gefocust op de boodschap die ik wil gaan doen loop ik wel eens een winkel binnen zonder netjes te bonjouren. Tja, en als ik dan al een tijdje binnensta te wachten en plots mijn lompheid besef, klinkt zo’n late bonjour wel heel nadrukkelijk.
Er wordt regelmatig naar ons gezwaaid en getoeterd. Jan en ik voelen ons daardoor heel welkom in het dorp, maar ik ben wel zoiets als gezichtsblind en dan brengt zo’n hartelijke groet me steevast in verwarring. Waar kent die man mij van of waar ken ik hem van? Ik heb daarop een foefje bedacht. Ik ben precies gaan onthouden in welke auto de mensen van het dorp rijden. Gelukkig hebben ze hier geen leasebakken die na 3 jaar alweer vervangen worden en geven de kentekenplaten aan uit welk departement de auto komt. Wij rijden in de Ardennen met 08, terwijl de Marne 51 heeft en de Meuse 55. Die nummers zijn trouwens alfabetisch verdeeld, behalve natuurlijk departement Parijs, die komt heel logisch na de “S”. Dit kop-plus-auto-foefje werkte heel bevredigend totdat het zomer werd en de chauffeur ineens niet meer naar me zwaaide. Op vele bekende auto’s bleken plots andere departementnummers te hangen, en ja, toen had ik al enthousiast gezwaaid. Gelukkig zijn al die systeemverstoorders intussen weer naar hun eigen departement gebonjourd en kan ik weer met een gerust hart mijn hand opsteken. Alhoewel, de nieuwe kentekenplaten zijn veranderd. Je mag helaas zelf kiezen of je het departementnummer op je nummerplaat wilt hebben of niet.
Al dat gekus en gezwaai vind ik eerlijk gezegd best een gedoe. Ik voel me soms net Beatrix. Alhoewel, zij kust niet en ze vindt een zuinig handje meer dan voldoende. Ik kom dagelijks met de honden door het dorp richting bos. De beesten hebben er altijd flink zin in en sleuren me de straat door, ze willen van geen oponthoud weten, waardoor ik enkel nog half omhangend kan zwaaien en bonjouren naar de dorpsbewoner die ik alweer een stuk alchter me heb gelaten. Het schijnt een vermakelijk tafereel te zijn want ik word door iedereen nageroepen dat ik rolschaatsen moet onderbinden. Ik vind het allemaal prima, want ik hoef lekker niet te kussen! Ik heb bedacht tussen 12 en 2 te gaan lopen met de honden, lekker rustig. Iedere fransman zit dan diep over zijn bord gebogen en hoeft zich niet meer te vergapen aan een voorbij vliegende Beatrix.
Ook al heeft het alom bekende liedje ‘Le printemps’ van Michel Fugain een heel hoog flower-power-gehalte, het is gewoon waar dat het voorjaar een hoop nieuwe energie losmaakt. Veel mensen zijn na de winter ongeduldig en kunnen niet wachten met het werk in de tuin. Spitten, zaaien, poten, snoeien en andere werkzaamheden zijn activiteiten die de ‘tuinspieren’ weer gaan activeren.
