Hoewel de varkenspoortjes momenteel de meeste faam bied aan St. Menehould, is dit gerecht eigenlijk ontstaan vanuit een culinaire stommiteit.
In het stedelijk Hotel Metz moest iemand in de late avond als koksgast passen op een ketel met varkenspootjes die daar zachtjes stond te sudderen. De bedoeling was dat het vlees een paar uur zou trekken, maar de gast viel in slaap. Toen hij in de ochtend werd gewekt door een vroege collega ging men ervan uit dat de varkenspootjes niet meer te eten zouden zijn, maar dat bleek enorm mee te vallen. Het vlees was heerlijk mals geworden en de botjes van die varkenspoten waren zo zacht en mals geworden dat ze zo te eten waren.
En zoals bij elke serieuze zaak in Frankrijk ontstond er ook in St. Ménehould een broederschap dat waakt over de traditie.
Ook al heeft het alom bekende liedje ‘Le printemps’ van Michel Fugain een heel hoog flower-power-gehalte, het is gewoon waar dat het voorjaar een hoop nieuwe energie losmaakt. Veel mensen zijn na de winter ongeduldig en kunnen niet wachten met het werk in de tuin. Spitten, zaaien, poten, snoeien en andere werkzaamheden zijn activiteiten die de ‘tuinspieren’ weer gaan activeren.
