... de column

De column van Jitske!

Verhalen, belevenissen en gebeurtenissen in Noord-Frankrijk!

Kijk voor de columns van Marie in het archief: Column
juni 2010
mei 2010
juni 2010

Niets vervangen dat je ook kunt repareren

leenauto 
src=Gezien de leeftijd van onze auto (1998) valt het nog enorm mee wat er tot nu toe aan gerepareerd is. Maar áls er dan toch iets mis is, ben ik altijd weer blij dat de garage zo dichtbij ons dorp te vinden is.

De eigenaar van de garage is Gilles. Een op-en-top Fransman die het leuk vindt om zo creatief mogelijk de benodigde reparaties uit te voeren. Het bestellen van een nieuw onderdeel stelt hij zo lang mogelijk uit. Als hij de reparatie ook kan doen met een onderdeel uit een andere auto, geeft hij hier keer op keer de voorkeur aan.

De garage is dichtbij en meestal hebben we reparaties die hooguit een dagje duren. Ik breng de auto dan weg en ga op de fiets terug. Dat vind Gilles trouwens vreemd van me, want waarom zou ik fietsen als hij me ook thuis kan brengen? Maar ja, ik fiets gewoon liever.

Laatst hadden we toch een reparatie die langer ging duren dan een middagje. Terugfietsen kon wel, maar een paar dagen op het Franse platteland zonder auto is geen pretje. Dus vroeg ik Gilles om een leenauto. Die had hij wel, maar voor hij hem aan me uit kon lenen, wilde hij eerst weten waar ik naar toe wilde met de leenauto. Ik vond het een rare vraag, maar als hij dat wil weten … we zouden die avond naar vrienden die 25 km verder wonen. Dat was blijkbaar het juiste antwoord, want ik mocht de leenauto meenemen.

De auto was een bezienswaardigheid op zich. Ooit was het een zwarte golf, maar inmiddels was hij grijs van het stof. Aan de binnenkant was hij zo mogelijk nóg stoffiger, waardoor we snipverkouden bij onze vrienden aankwamen. Op de teller stond 480.000 kilometer. En het bestellen van nieuwe onderdelen stelt hij bij deze auto duidelijk ook zo lang mogelijk uit. Veel onderdelen ontbraken en andere onderdelen zaten met Duck-tape aan elkaar.
Maakt mij allemaal niet uit, als hij maar rijdt, en dat deed hij prima!

Eenmaal (verkouden) aangekomen bij onze vrienden, wilde ik de auto op slot doen. Pas tóen begreep ik ineens waarom de vraag waar ik met de auto naar toe zou rijden zo belangrijk was. Het was niet dat het slot niet werkt, neeeee ….. er zat niets eens meer een slot in!
Ik kan me niet voorstellen dat er ook maar iemand zou zijn die deze auto zou willen stelen, maar geredeneerd vanuit het aantal uuuuuuren die Gilles onder deze auto moet hebben gelegen om hem maar rijdend te houden, was zijn vraag heel logisch.

Mocht ik Gilles ooit nog eens om zijn leenauto moeten vragen, doe ik dat alléén als ik zeker weet dat ik binnen een straal van 25 kilometer van de garage ben. De kans dat deze auto het begeeft, is immers vele malen groter dan dat mijn eigen auto het zal begeven!

mei 2010

Brocante / Vide-grenier en andere opruimingen

Vanaf april beginnen ze allemaal weer. De brocantes, vide greniers (zolderopruimingen) en andere rommelmarkten. Wij Nederlanders hebben hier altijd een overdreven romantisch idee bij; je gaat naar de brocante en komt thuis met een zeldzaam stuk aardewerk, een antieke tafel of uniek schilderij. De werkelijkheid is anders, maar daardoor niet minder leuk!

Hoe laat ga je?
De rommelmarkten in Frankrijk hebben zo hun eigen ongeschreven regels. De commerciële jongens zijn er als eerste om de vondsten voor je neus weg te kapen. De andere Fransen gaan tussen 9.00 en 12.00uur of na 15.00uur. De lunchtijd is heilig. Dan hoor je te eten en niet te dwalen langs kraampjes.
Dus als je rond de lunch mensen langs een kraampje ziet lopen, pas dan goed op. Zeg niet 'die vrouw kan beter geen korte broeken dragen met die benen', want tussen 12.00 en 15.00 lopen er Nederlanders en die je kunnen verstaan.

Verzamelen om te eten
Maar goed, terug naar de ongeschreven regels. Zoals gezegd eten de Frans graag en dus verzamelen ze zich rond de lunch altijd op het plaatselijke dorpsplein. Het is geen brocante als er geen tent is waar stokbrood met worst en friet verkocht wordt. Alles kan met stokbrood, dus ook een hotdog maken ze hier met stokbrood.
Ik kan je aanraden om eens een paar uur op het dorpsplein te gaan zitten. Het is een theater op zich!

In de rij
Het begint met het kopen van een stokbrood met worst. Je gaat in de (lange) rij staan en wanneer je eindelijk aan de beurt bent, hoor je dat je geen broodje krijgt, omdat dat je ergens anders had moet betalen. Er is namelijk altijd een apart kraampje waar iemand de financiën regelt. Degene die hier zit, voelt zich reuze belangrijk. Gek genoeg lijkt men voor deze functie vaak de sloomste van het dorp uit te kiezen.
Overigens is degene die het geld in ontvangst mag nemen niet altijd schuldig aan deze lange rijen. Zoals overal in Frankrijk mag je met cheques betalen en al dat geschrijf staat garant voor flinke vertraging.
Let trouwens goed op bij het betalen, want als je bij het afhalen van het broodje denkt 'doe me er toch ook maar frites bij', moet je weer opnieuw in de betaal-rij.

Maar goed, je hebt betaald en krijgt je een bonnetje waarmee je je broodje en frites kunt afhalen. In ons dorp staat bij de BBQ degene die het meest zweet. In spanning let ik op of er op mijn worstje net niet een druppel valt. In andere dorpen is dit niet veel anders, de bijzonderste figuren staan achter de BBQ.

En dan wil je iets drinken
Heb je je frites en stokbroodje met worst op? Dan hoop ik niet dat je dorst hebt gekregen. Heb je wel dorst gekregen? Ja, dan moet je dus weer in de rij om een bonnetje te kopen dat je kunt inleveren bij de tent met drankjes. Dat is uiteraard niet dezelfde tent als die waar je de broodjes kunt halen, want zoveel stress en drukte kan het hart van de worstenbakker niet aan.

Eindelijk een volle buik
En wanneer je je buik eindelijk helemaal vol hebt, dán wordt het pas leuk... neem een strategische plek in, waar je de belangrijke-bonner-verkoper, de vreemde-worsten-bakker én de drankkraam in de gaten kunt houden. Het duurt nooit langer dan een minuut of 10 voor je de eerste Nederlanders uit de rij gezet ziet worden richting de bonnenverkoper.
Het blijft leuk die brocantes en vooral als je er zelf niet meer in trapt!

Kies op onderstaande websites een leuke brocante uit:

Jitske.

Verder lezen op: www.songerie.com en www.paladijn.com



        
Bekijk de statistieken
Webesign: Betula Alba ©.
©2005 template developed by Freejava.nl
Email webmaster: Betula Alba