Velen kennen Verdun, maar wie kent het verborgen gezicht van het Duitse front?
De Fransen vochten vanuit de dorpen en steden met hun eigen kultuur. Ze kenden de cafees, de boekhandel en de taal. Maar de Duitse troepen bevonden zich in een vreemd land en brachten de eigen kultuur mee.
Het dagelijks leven, de infrastruktuur, kunst en kultuur, architectuur, etc. het werd door de Duitse soldaat meegenomen naar het bezette grondgebied.
Na de oorlog werden de symbolen van de Duitse bezetter vergeten en genegeerd, en werd de franse overwinnaar verheerlijkt in monumenten en op historische plaatsen. En zo hoort het ook.
Maar 90 jaar na dato is het tijd om de Duitse tokens van hun aanwezigheid de waarde te geven die ze verdienen.
Er werden dorpen opgetrokken uit beton, versieringen aangebracht met kiezels en houtsnijwerk, schilderingen op de muren van de bezette panden en ziekenhuizen, Er werd een spoornet aangelegd dat de fransen daarna nooit meer hebben kunnen evenaren. Honderd duizenden Duitse soldaten kwamen naar Noordoost Frankrijk en zochten een manier om te leven op de wijze zoals zij dat in de Heimat gewend waren.
Het was ook een duidelijk beleid van de Duitse legerleiding om de soldat zich thuis te laten te voelen. Een soldaat die zich "wohl" voelt zal beter vechten. Dit in tegenstelling tot de Franse legerleiding die er van uit ging dat het verblijf aan het front slechts tijdelijk was, oprukken was het devies, en snel een einde aan de oorlog.
Dat de stellingenoorlog vervolgens 4 jaar zou duren hadden de Franse generaals niet bedacht.
Diep verscholen in de bossen liggen de bunkers, kampen en waterplaatsen, zakken cement, tunnels en schuilplaatsen, graven en monumenten, waterputten en lazeretten. De Argonne ligt er vol van. Er is geen hek, geen poortje, geen toegangsprijs, geen entreekaartje. De geschiedenis ligt vrij en openlijk in de bossen, langs riviertjes en in de dorpen.
Voor de oplettende bezoeker is het overal te zien. Beton en oud ijzer die getuigen van een belangrijke geschiedenis.
Maar ook ligt er onontplofte munitie: handgranaten en bommen. Alles wat rond is kan nog steeds ontploffen. De bezoeker moet voorzichtig zijn!
De Duitse bouwwerken en monumenten werden vergeten, werden leeggeroofd en overgelaten aan moeder natuur. Vervallen en overwoekerd door klimop. Maar de fotografen Jean-Luc Kaluzko, Frédéric Radet en Gérard Dalmaz gingen op zoek in de bossen achter de frontlinie. Zij publiceerden het boek La Face Cachée - Die Verborgene Seite (Uitgever: Connaissance de la Meuse - Verdun - ISBN: 2-84673-048-2). De hernieuwde uitgave uit 2005 bevat een CD meer dan 2000 foto's van Duitse bouwwerken en monumenten.
De door de Dutsers tijdens de oorlog gebouwde monument in Luzy-St.Martin voor de gevallen Duitse en Franse soldaten in de slag van 26-28 augustus 1914.
Ook al heeft het alom bekende liedje ‘Le printemps’ van Michel Fugain een heel hoog flower-power-gehalte, het is gewoon waar dat het voorjaar een hoop nieuwe energie losmaakt. Veel mensen zijn na de winter ongeduldig en kunnen niet wachten met het werk in de tuin. Spitten, zaaien, poten, snoeien en andere werkzaamheden zijn activiteiten die de ‘tuinspieren’ weer gaan activeren.
