|
Meuse, Maas, stroom, rivier, akkers, heuvels. |
Meuse...........
... Oh grasland! Oh rivier!
Oh schone Maas van ons!
In de herfst, in de lente,
in het licht van de purperen zonsondergang,
in het licht van de zachte dageraad,
Waarom bent U toch zo mooi? ...
Adré THIEURIET - "In het grasland"
Golvende akkers, sappige weiden
De weidse hemel boven, de doorleefde aarde onder.
Een lappendeken van akkers, die elk jaargetijde van kleur verwisselt.
Eindeloze velden omringd door witte meidoorn
en bebouwd met felgroene gewassen, zachtgeel graan
en knalgeel koolzaad tot aan de horizon.
De rivier de Maas kronkelt door een heuvellandschap
en passeert links en rechts een indrukwekkende verleden.
Geschiedenis vermengd zich met flora en fauna.
De stilte van toen met de betovering van het heden.
De aarde was doordrenkt van bloed en ijzer,
maar geeft weer leven aan bomen, bloemen en struiken.
De akkers schenken ons het graan, de maïs, de rogge en het tarwe.
Limousine koeien grazen in sappige weiden, kalfjes dartelen door de beken en stroompjes.
En de sperwer loert, de buizerd wacht.
Hoog in de lucht de kraanvogels op weg naar het noorden.
En de ijsvogel is voor ons te snel om van zijn schoonheid te kunnen genieten.
De Meusestreek is wellicht een van Frankrijks best bewaarde geheimen. In de streek van
Lorraine, tussen de golvende heuvels van de Champagne en de bergen van de Vogezen,
met in het noorden de Ardennen, bevindt men zich in het hartje van Europa.
Een land waar geschiedenis en cultuur leven.
La Meuse vormt de natuurlijke grens tussen Frankrijk en het Heilig Roomse Rijk. Meteen ook een historische grens,
die zijn sporen heeft nagelaten. Mooie herinneringen onder de vorm van prachtige architectuur. Denken we maar aan
de sierlijke renaissancestijl van Bar-le-Duc, de imposante versterkingen van Vauban en
Séré de Rivières, de grootse stijl van de Graven van Lorreinen en hun zomerresidentie in
Commercy.
Maar ook conflicten waren nooit ver weg in de woelige geschiedenis van Meuse. Het was
vanuit Vaucouleurs dat Jeanne d’Arc haar grote mars begon om de Franse Dauphin in
Chinon te gaan steunen, en in Varennes werd de vluchtende Lodewijk XVI gevangen
genomen op hooguit enkele meters van de Oostenrijkse troepen die hem kwamen
bevrijden.
Maar het is in Verdun dat de naam van Meuse nog het innigst verstrengeld geraakte
met tragedie en conflict. Gedurende een van de meest bloedige periodes van de
Eerste Wereldoorlog werd de Duitse opmars in Verdun tot staan gebracht en
uiteindelijk teruggeslagen. De strijd duurde 300 dagen, van februari tot december
1916, en meer dan 700.000 soldaten en Franse burgers werden hierbij gedood
of verwond. De sporen zijn overduidelijk als je er rondrijdt. De golvende
heuvels en velden zijn letterlijk gekraterd door het bombardement.
In 2006 werd de 90ste verjaardag hiervan herdacht met een groot aantal
evenementen, gebaseerd op verzoening en begrip. Sinds 1987 werd Verdun
immers door de VN uitgeroepen tot de Wereldhoofdstad voor Vrede, Vrijheid
en Rechten van de Mens. |
|
|