Vogellijm is een meer prozaïsche naam voor de maretak die je hier in vele bomen ziet hangen. Vogellijm geeft aan dat de plant vooral door vogels wordt verspreid.
Midden in de winter, in januari en februari, zijn de witte bessen van de maretak rijp. Dan worden ze door vogels gegeten, meestal door de grote lijster. Het eten van de zaden verloopt voorspoedig, maar met het kwijtraken van de zaden hebben de vogels meer moeite doordat de kleverige zaden aan hun bevederde achterwerk blijven plakken. Alleen door met hun achterste langs een boomtak te schuren raken de grote lijsters de zaden kwijt.
Na verloop van tijd ontwikkelt zich een minuscuul kiemplantje, dat zich met een worteltje door de schors van de gastboom boort. Een jaar later groeit de wortel het spinthout in, zodat het voor de kiemplant van de maretak mogelijk wordt om de sapstroom van zijn gastheer af te tappen. Je vindt de maretak meestal op populieren en fruitbomen. Het is niet de voorkeur van de maretak maar van de grote lijster die liever in boomgaarden of in populieren zit.
Ook al heeft het alom bekende liedje ‘Le printemps’ van Michel Fugain een heel hoog flower-power-gehalte, het is gewoon waar dat het voorjaar een hoop nieuwe energie losmaakt. Veel mensen zijn na de winter ongeduldig en kunnen niet wachten met het werk in de tuin. Spitten, zaaien, poten, snoeien en andere werkzaamheden zijn activiteiten die de ‘tuinspieren’ weer gaan activeren.
